EJB

Enterprise Java Bean to specyfikacja, i zarazem szkielet, będąca najbardziej rozbudowanym narzędziem do tworzenia aplikacji korporacyjnych. Wraz z JPA stanowi rewolucyjne rozwiązanie w zakresie tworzenia aplikacji korporacyjnych, aplikacji rozproszonych oraz nowe spojrzenie na proces wytwarzania oprogramowania. Historycznie patrząc jest to pierwsze tak zaawansowane narzędzie pozwalające w prosty sposób tworzyć złożone rozwiązania dla biznesu od czasów "biznesowo zorientowanego" języka COBOL. Pierwotna specyfikacja EJB 1.0 została opublikowana 1997 roku, a w maju 2006 opublikowano specyfikację EJB 3.0.

Na co pozwala EJB i co takiego jest w tej technologii?

EJB opisuje standardowe sposoby implementacji kodu "back-end" dla aplikacji biznesowych. Całość oparta jest o moduły - ziarna (ang. bean), które mogą być wdrażane jako niezależne komponenty na serwerze. Dzięki takiemu podejściu programista może składać końcową aplikację tak jak domek z klocków Lego™. Dzięki temu czas tworzenia aplikacji jest krótszy. Specyfikacja EJB opisuje też jak powinien wyglądać oraz jakich funkcjonalności dostarczać Serwer Aplikacji, a są to:

• utrwalanie obiektów - ORM
• transakcyjność operacji
• kontrola wątków, synchronizacji i dostępu do zasobów.
• obsługa zdarzeń wywoływanych przez wiadomości - JMS
• obsługa JNDI
• obsługa JCE i JAAS
• wdrażanie aplikacji jako komponentów serwera apliakcji
• obsługa wywołań zdalnych RMI-IIOP
• udostępnianie metod biznesowych jako Web Services

Obecna wersja technologii EJB jest udoskonalona względem swoich poprzedników. Pozwala na użycie POJO i nie wiązanie obiektów biznesowych z frameworkiem. Dzięki zastosowaniu standardowych adnotacji pozbyto się też dużej ilości plików konfiguracyjnych.